
lastUpdatedOn 2025-11-14
Łaskami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z kościoła w Łącku to jedno z najcenniejszych dzieł miejscowego kultu maryjnego. Przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem w typie „śnieżnej” (Salus Populi Romani), ukazaną frontalnie do kolan, w stylu barokowym. Obraz powstał około 1650 roku.
Na podstawie daty jego powstania można przypuszczać, że pierwotnie znajdował się w drugim, drewnianym kościele parafialnym w Łącku, który spłonął przed 1720 rokiem. Dzieło uratowane z pożaru, w połączeniu z późniejszym rozwojem kultu, stało się jednym z najważniejszych wizerunków maryjnych regionu.
W XVIII wieku wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem został oficjalnie uznany za cudowny. Zapis o nim znalazł się w tzw. „Tabelach Załuskiego” z lat 1747–1749 – kościelnych rejestrach wizerunków maryjnych uznawanych za cudowne i „łaskami słynące”, sporządzonych z inicjatywy biskupa Andrzeja Stanisława Załuskiego. Obraz z Łącka został tam odnotowany jako imago gratiosa – wizerunek słynący łaskami.
W tym samym okresie obraz został przemalowany – dodano korony i szkaplerz, by podkreślić jego kultowy charakter i dopasować do nowego wystroju świątyni. Przemalowania te przesłoniły oryginalną barokową warstwę malarską. Dopiero konserwacja z 2009 roku odsłoniła pierwotne dzieło, przywracając mu autentyczny wygląd.
Dziś obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem znajduje się po lewej stronie nawy, w ołtarzu kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej. Choć jest mniej eksponowany niż wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej w ołtarzu głównym, zachowuje wyjątkowe znaczenie duchowe dla mieszkańców parafii.
Od czterech wieków wierni modlą się przed tym wizerunkiem, powierzając swoje intencje Tej, która – jak wierzą – nieustannie czuwa nad parafianami i ich rodzinami.
Podczas konserwacji zastosowano technikę rozwarstwiania malowidła, pozwalającą oddzielić XVIII-wieczne przemalowania od oryginalnej warstwy barokowej. Dzięki temu obraz odzyskał dawne piękno, łącząc w sobie historię sztuki i nieprzerwany kult maryjny obecny w Łącku od XVII wieku.